Пад гужавым транспартам разумеюць транспартныя сродкі, дзе ў якасці цяглавай сілы выкарыстоўваецца рабочая жывёла. На тэрыторыі Беларусі асноўнай цяглавай сілай традыцыйна былі конь і вол. Жывёлу запрагалі ў воз ці сані пры дапамозе выязной вупражы – хамутовай (для каня) і ярэмнай (для вала). Канструкцыя і знешні выгляд транспартных сродкаў адлюстроўвалі сезонныя ўмовы іх выкарыстання, функцыянальнае прызначэнне, сацыяльную прыналежнасць гаспадара. Гужавыя транспартныя сродкі можна падзяліць на 2 вялікія групы: колавыя (летнія) і палазныя (зімнія). Паводле функцыянальнага прызначэння сярод мноства тыпалагічных варыянтаў колавага і палазнога транспарту вызначаюць рабочыя і выязныя транспартныя сродкі.

З 27 лістапада ў прасторы помніка архітэктуры “Пуня з в. Ваўкаўшчына Міёрскага раёна” будзе адкрыта для наведвання экспазіцыя “Традыцыйны гужавы транспарт беларусаў” у абноўленым архітэктурна-мастацкім вырашэнні.

etna.by