Паважаныя наведвальнікі. У прасторы царквы з в. Барань Аршанскага раёна (э/с “Падняпроўе”) вы можаце азнаёміцца з унікальным творам мастацкага саломапляцення – саламянымі царскімі варотамі.

З’яўленне такога феномена, як царскія вароты з саломы, тлумачыцца гістарычнымі абставінамі, у якіх апынуліся вясковыя і местачковыя прыхадскія цэрквы ў першай палове ХІХ ст. Пасля скасавання ў 1839 г. Берасцейскай царкоўнай уніі і пераводу ўніяцкіх прыходаў да Рускай праваслаўнай царквы, пачалася інтэнсіўная пераробка царкоўных інтэр’ераў з мэтай наблізіць іх да кананічнага праваслаўнага ўзору. За два стагоддзі ўніяцкая царква выпрацавала непаўторны вобраз інтэр’ера храма, які ўяўляў сабой гарманічны сінтэз усходняй, заходняй канфесійных традыцый, элементаў народнай культуры. У многіх былых уніяцкіх цэрквах адсутнічалі іканастасы, альбо ўяўлялі сабой невысокую перагародку, якая не закрывала прастору алтара для агляду. Важнейшай задачай для царкоўных іерархаў стала вяртанне іканастаса ў інтэр’еры храмаў. Кожны новаўтвораны праваслаўны прыход павінен быў абзавесціся іканастасам у кароткі тэрмін, што ў дадатак да кепскага матэрыяльнага забеспячэння часта абарочвалася невысокімі мастацкімі якасцямі вырабаў. Былі выпадкі, калі царскія вароты выраблялі проста з дошак без  якога-небудзь  аздаблення. У гэтых умовах з’яўленне саламяных царскіх варотаў бачыцца натуральным імкненнем сялян упрыгожыць, “засвоіць” новы для сябе архітэктурны элемент, пазбавіць яго “казённага” выгляду. Царскія вароты з саломы ўражвалі прастатой і прыгажосцю, а натуральны залацісты колер саломы падкрэсліваў урачыстасць сакральнага месца.

У экспазіцыі прадстаўлена копія саламяных царскіх варотаў з вёскі Лемяшэвічы Пінскага раёна Брэсцкай вобласці. Гэта твор народнага мастака Беларусі Ларысы Мікалаеўны Лось, зроблены ёй з арыгінала ў 1988-1989 гг. Арыгінальныя вароты захоўваюцца ў фондах Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі. У варотах выкарыстаны дзве мастацкія тэхнікі пляцення з жытняй саломы: “круглы шнур” і “плоскаплеценыя квадраты”.   Дзякуючы таленту і крапатлівай працы Ларысы Мікалаеўны музеі Беларусі сёння маюць магчымасць знаёміць наведвальнікаў з унікальным феноменам беларускага народнага мастацтва ў сваёй першаснай прыгажосці.